Hoe is het mogelijk he? Sinds het moment dat we vertellen dat we naar Nederland teruggaan, ligt de weblog er uit, met dank aan de organisatie van web(streepje)log. Anyway, het verdient niet de schoonheidsprijs maar voorlopig gaat het toch om de tekst nietwaar?

Inmiddels zijn we weer een aantal stappen verder. Britte heeft weloverwogen besloten om in Nieuw Zeeland te blijven en hier haar studie te starten aan University of Otago in Dunedin (350 km ten zuiden van Christchurch). Dit heeft natuurlijk vooral op haar maar ook op ons gezin een grote impact. Loslaten… maar dan op 18.000 km afstand. Voor pa en ma gemengde gevoelens maar we zijn ook ontzettend trots dat Britte zo dapper en duidelijk is, knappe meid! Het eerstejaar komen de studenten hier in een gespreid bedje : er zijn 13 residential colleges met gemiddeld 400 studenten met allemaal een eigen kamer, diverse huiskamers, muziekkamer, computerruimte, gemeenschappelijke eetzaal waar 3x per dag het eten voor ze klaar staat en wekelijks hun gemeubileerde kamer wordt schoongemaakt. Alsjeblieft! Een voorzichtige overgang dus van thuis naar helemaal op kamers, voor ons een prettig idee. Haar vriend (sinds 2, 5 jaar) Jim gaat daar ook studeren en ook een aantal andere vrienden uit Christchurch. In de oktobervakantie rijden we vanuit Nelson via Christchurch naar Dunedin (slechts 800 km, 11 uur rijden..). Mats blijft bij een vriend in Christchurch en Sunne gaat naar haar vriendinnen en lievelingspony in Ashburton. Britte heeft allerlei afspraken gemaakt in Dunedin zodat we de residential colleges kunnen bekijken, praten over haar studierichting (linguistics en psychology). Ook zullen we een paar dagen in Christchurch zijn voor overdracth van Hugo’s project JobRotary en mijn project Dutch School De Klomp. Fijn dat anderen het overnemen.

Onze voorbereidingen gaan maar door. We  hebben een dertiger jaren woning in Dieren-Zuid gehuurd, moet wel een verfje hebben etc. en natuurlijk dan weer beginnen aan een woninginrichting. We nemen bijna niets mee vanaf hier, wat persoonlijke spullen maar veel is kapot en beschadigd en de kosten zijn voor ons te hoog om het mee terug te nemen. Daarnaast zijn we allebei een beetje spullenmoe, hebben het nu zovaak heen en weer gesleept. Sunne is inmiddels al aangemeld bij de basisschool en iedere donderdag is ze thuis zodat wij haar kunnen voorbereiden op het Nederlandse lesmateriaal, vooral rekenen en topografie moet behoorlijk bijgeleerd worden. Voor Mats zijn we bezig met aanmelding bij het Rhedens maar in welke klas weten we nog niet, heel erg lastig te meten omdat hij veel onderwerpen jaren niet gehad heeft en dus heel veel bij moet spijkeren zoals extra talen, wiskunde etc.

Zo nu en dan duizelt het ons. Met een been in Nieuw Zeeland en een in Nederland. Er is hier nog zoveel te regelen en vooral het wachten op de verzekering duurt eindeloos. Twee weken geleden inspectie gehad van onze inboedel maar nu mogen we het nog niet weggooien of verkopen want daar is nog geen groen licht voor. Het ene moment zeggen ze eind oktober is het bekend, ander moment zeggen ze Kerst! We zitten in een spagaat want we kunnen niet vertrekken voordat dat goed geregeld is, dus ook geen vliegtickets boeken etc. Ook de emoties gaan op en neer en bij ieder op een ander moment. Britte is erg druk met examens in aantocht en had een mooi galafeest dit weekend, en veel bezig met de aanmeldingen voor de universiteit. Mats vindt naar Nederland gaan alleen maar leuk alhoewel hij ook zijn mates zal missen. Sunne is regelmatig in tranen of dwars omdat ze hier wil blijven, ook in Nelson heeft ze alweer een leuke club met vriendinnen opgebouwd. Voor Hugo en mij toch wel veel opluchting en het voelt goed om terug te gaan. We kijken terug op een paar intensieve, interessante en niet te willen missen jaren. Het laatste jaar is erg slopend en stressful voor ons geweest en we hebben veel zin om weer met positieve energie in Nederland weer op te bouwen.

We proberen wel zoveel mogelijk nog te genieten van de schitterende natuur hier. Vorige week met de kids een dag naar Abel Tasman National Park geweest, 45 minuten rijden en zo mooi. het was super lente weer. Dit soort indrukken houden we vast!